Kultura informatyki - partnerstwo z biznesem

Spotkałem się z ciekawą opinią na temat IT Governance. Zgodnie z sugestią pewnego autora zarządzać (ang. govern) można jedynie jednostkami lub podmiotami prawnymi, a przecież informatyka żadnym z nich nie jest. Wnioskować należy stąd, że angielskie słowo GOVERN odnosi się tylko do firm i instytucji, a nie działów czy zespołów. Kłóci się to zapewne z definicją słownikową, gdzie govern jest rozumiane jako (http://www.merriam-webster.com/dictionary/govern) suwerenny i ciągły nadzór na czymś, albo sterowanie i nadzór poprzez wpływ na to co się dzieje i jest wykonywane. Jednocześnie wpływ mający stanowczy głos i nie będący jedynie prośbą.

Wracając do rzeczonego autora stwierdzenia stwierdza on również, że IT Governance jest jedynie sloganem marketingowym, któremu udało się zaistnieć w głowach tysięcy CIO przez przypadek. Wnioskuję z tego, że ktoś nieźle musiał na tym zarobić, skoro zainwestował w wyimaginowaną nazwę i osiągnął taki sukces rynkowy.

Autor również zakwestionował istnienie innych typów ładu organizacyjnego, np. w działach produkcji, projektowania produktów, sprzedaży czy marketingu. Tylko Corporate Governance ma jako jedyne rację bytu :). Na poparcie swojej tezy sugeruje użycie Google i poszukanie innych zastosowań governance. Chcąc zweryfikować te doniesienia wszedłem na Google i otrzymałem dla „marketing governance” 2430 stron, dla „sales governance” 976, dla "production governance" 6910, dla "sourcing governance" jest 6340 stron, dla "finance governance" aż 39400 stron. Fakt, w porównaniu z "IT governance" gdzie Google znalazło 1 080 000 stron to jest mało, ale... "corporate governance" ma stron ponad 20 mln.

Czy to coś oznacza? Moim zdaniem z pewnością nie można stwierdzić, tak jak wspomniany autor, że „IT governance” jest jedynie sloganem, który jest mylący dla ludzi, a CIO sprowadza na manowce. Z pewnością nie powoduje niezdrowego zainteresowania ludzi i nie jest tylko ułudą i pustym słowem. Po prostu CIO czują, niekiedy instynktownie, że informatyka ma „duszę” i potrzebuje odpowiedniego szlifu, jaki daje kultura, etyka, etos, normy komunikacji międzyludzkiej, standardy i praktyki czy techniki pracy.